19 februari 2017

Kroniek van een schandaal

Eind vorig jaar las ik het boek Kroniek van een schandaal van Zoë Miller. Een paar weken geleden zag ik de film  Notes on a scandal. Gelukkig detail: de film is net zo goed als het boek en Judi Dench is de beste vertolking van Barbara. Sinds ik Philomena zag, ben ik fan van haar.

Barbara is een wat conservatieve lerares. Sheba is nieuw op school: jong en soms wat naïef. Barbara helpt haar uit de brand en wurmt zichzelf zo langzamerhand in een vriendschap met Sheba. Ondanks zichzelf en dankzij haar slecht lopende huwelijk, belandt Sheba in een verhouding met een leerling. Ze vertrouwt het Barbara toe, die er als een vriendin mee omgaat. Maar op een gegeven moment komt toch haar ware aard boven.

Het is een prachtig boek, waarin het geniep van Barbara langzamerhand aan het licht komt. Maar omdat geen van de vrouwen onschuldig is, blijf je in dubio achter. Wiens kans moet je als lezer kiezen?

Natuurlijk is het een heel ander verhaal dan Disgrace van Coetzee. Maar toch lijk ik ergens de link gemaakt te hebben, want ik heb mezelf er meer dan eens aan moeten herinneren dat dit boek niet in Zuid-Afrika speelt, maar in Londen.

03 januari 2017

Ik las Nederlands 2016

Afgelopen jaar was er geen 'Ik lees Nederlands'. Wel een beetje ironisch, want dit jaar las ik meer Nederlandse boeken dan de jaren daarvoor. En dat zelfs onbewust. Of is dat juist de reden, dat ik er niet over nadacht? Wat ik las:

  1. Remco Campert - Een liefde in Parijs
  2. Otto de Kat - Julia
  3. Louis Paul Boon - Marieke Maaike's obscene jeugd
  4. Miquel Bulnes - Attaque!
  5. Yves Petry - De maagd Marino
  6. Tommy Wieringa - Dit zijn de namen
  7. Sylvia Witteman - De huisvrouwmonologen
  8. Anna Enquist - De verdovers
  9. Esther Gerritsen - Broer
  10. David van Raybrouck - Zink
  11. Binnert de Beaufort - Man haalt rijbewijs
  12. Kluun - Haantjes
  13. Josha Zwaan - Zeevonk
  14. Cees Nooteboom - De koning van Suriname
  15. Annelies Verbeke - Dertig dagen
  16. Adriaan van Dis - Nathan Sid
  17. Jelle Brandt Corstius - As in tas
  18. Simon de Waal - Vector
  19. Paulien Cornelisse - De verwarde cavia
  20. Willem Frederik Hermans - Het behouden huis
  21. Bavo Dhooge - De sok
  22. Josha Zwaan - Parnassia
  23. Wilfried de Jong - Aal
  24. Ernst Timmer - De val van mijn moeder
  25. Ralf Mohren - Tonic
  26. Griet Op de Beeck - Vele hemels boven de zevende
  27. Julia Geel - Ik zou uren met je kunnen praten maar
  28. Miquel Bulnes - Zorg 
  29. Hendrik Groen - Pogingen iets van het leven te maken
  30. Robert van Eijden - Boek (256 blz)
  31. Mariette Middelbeek - De mensen van de ambulance

02 januari 2017

2016 -> 2017

Wat valt er op de tweede dag van 2017 te zeggen over het voorafgaande jaar:
  • In 2016 las ik 52 boeken. Niet bijzonder veel, dacht ik, maar ik bleek de afgelopen jaren meestal de 50 boeken toch niet te halen.
  • Van de helft van boeken verscheen (nog?) geen blog. Over boeken schrijven begint toch wat moeite te kosten.
  • Dertig van de boeken waren van oorsprong Nederlands, zoveel las ik er nog nooit in één jaar!Ik las weinig boeken in het Engels. Zou dat te maken hebben met dagelijks Engelstalige mails en rapporten lezen en schrijven?
  • Ik las vanalles: sci-fi, thrillers, literatuur, YA: mooie variatie.

Wat eruit sprong:
  • Zeevonk van Josha Zwaan (heb haar echt ontdekt)
  • The girl on the train van Paula Hawkins (ik weet het, een bestseller, maar het is echt goed)
  • Het plan voor volledige werkgelegenheid van Magnus Mills.
Plannen voor 2017? Dat doe ik niet meer, ik zie wel wat er op mijn pad komt. Ben begonnen met de 'Passage trilogie' van Justin Croning. Deel 1 en 2 las ik al eerder, nu alles achter elkaar. Dat houdt me de komende weken wel van de straat.

En bloggen? Gewoon verder gaan met wat ik nu lees en af en toe nog iets schrijven over een tot nu toe overgeslagen boek.

Ik wens iedereen een nieuw mooi leesjaar!

18 december 2016

Harry Potter en het vervloekte kind

Sinds ik een auto heb, reis ik toch beduidend minder per trein. Maar af en toe vind ik een lange afstand per trein toch fijner. Dit weekend gaf me dat lekker veel tijd om te lezen. Hoewel ik al een boek had meegenomen voor de terugreis, was de laatste Harry Potter, Harry Potter en het vervloekte kind, toch aantrekkelijker. M'n moeder had hem liggen en vroeg of ik hem wilde lezen. Harry Potter was lang geleden, maar hier tegen zei ik geen nee. 

Weliswaar 330 pagina's, maar omdat het een toneelstuk is, vlieg je erdoor en had ik het bijna uit toen ik thuis was. Ik kreeg het boek mee met de mededeling dat het toch minder was dan de vorige boeken. Maar zelf vond ik dat eigenlijk wel meevallen. Misschien iets minder diepgang, omdat het zo snel leest, maar ik vond het toch wel degelijk spannend.

We zijn ruim 20 jaar verder, Harry is ondertussen vader van drie kinderen: James, Albus en Lily. Maar Albus valt een beetje uit de toon: hij is Zwadderaar in plaats van lid van Grifoendor, erg onhandig en weinig populair. En de band met z'n vader is niet goed. Natuurlijk leidt dat tot verzet. En in een wereld waarin men kan toveren, wordt dat al snel gevaarlijk.

Hoewel Voldermort in deel 7 was verslagen is het kwaad toch nog niet verdwenen....

Voor mij was dit boek goed voor een middagje nostalgisch terug naar Zweinstein.

26 oktober 2016

De koning van Suriname

De schrijfstijl van Cees Nooteboom vond ik in De omweg naar Santiago prachtig, maar dat boek was toch een beetje te veel van het goede. Het kostte me destijds behoorlijk wat moeite om er doorheen te komen. Maar met De koning van Suriname heb ik ontdekt dat die stijl fantastisch past bij korte verhalen. Steeds een korte tijd genieten van deze prachtige, meanderende stijl. 

De verhalen aan het begin van deze bundel spelen zich inderdaad af in Suriname. De eerste reis die Cees maakt. Voor mij was het ook mijn eerste bestemming buiten Europa. Alleen niet per (vracht)schip, maar 'gewoon' met het vliegtuig. Ook reist hij door Marokko: bussen die maar eens per dag gaan, aansluitingen van halve dagen. Reizen en nog eens echt wat zien. Ook ik ben in Marokko geweest, maar met een groep en een eigen busje is dat toch anders. Ergens bekruipt me het gevoel dat ik iets mis: het echte leven.

Dit boek was genieten. Het behoeft vast niet genoemd: ik ben meteen op zoek gegaan naar zijn andere bundels met reisverhalen.

25 oktober 2016

As in tas

De meeste van de TV series van Jelle Brandt Corstius heb ik gezien en ook een zijn boekenweekessay Arctisch dagboek las ik met plezier. Het is vooral de luchtig manier waarop serieuze zaken aan bod komen die me bij hem zo aanspreekt.

In As in tas is dat niet anders.Serieus is het zeker: Hugo Brandt Corstius is overleden en Jelle moet dit verlies verwerken. Hij besluit dat op een bijzondere manier te doen: met het as van z'n vader naar de Middellandse Zee fietsen. Want ze maakten elk jaar een fietstocht van enkele dagen samen. Maar nooit zo ver als deze.

Dat gebrek aan ervaring is ook meteen wat dit boek, ondanks het onderwerp, grappig maakt. Vergeten dat je vastzit aan de pedalen en omvallen, verder moeten fietsen dan de bedoeling was. En natuurlijk bijzondere mensen ontmoeten, één van de andere zaken die altijd belangrijk zijn bij Jelle Brandt Corstius.

Een heerlijk boek, dat helaas veel te snel uit was.

25 september 2016

Dertig dagen

Bij de boeken van Annelies Verbeke twijfel ik altijd een beetje. Ik heb de meesten gelezen, maar vond het niet allemaal een succes. Te vaak vond ik het te vaag, had ik het gevoel dat ik iets miste omdat het boek me zo enthousiast werd aangeraden. En toch blijf ik nieuwsgierig. Zo begon ik aan Dertig dagen.

Dit boek is duidelijk niet vaag. De hoofdrol is weggelegd voor Alphonse. Hij is klusjesman en is ontzettend behulpzaam. Ook op andere gebieden: met de kebab-verkoper naar het ziekenhuis, volledig ongewild de hoofdpersoon in een erotisch verhaal van een van de buren van de klanten, degene om tegen aan te praten in een verkilde verhouding tussen andere buren.

Maar je voelt ook dat er meer is. Alphonse wordt niet helemaal geaccepteerd. De sfeer om hem heen kan grimmig worden. Je voelt dat er wat mis gaat. Maar zo mis....

Een prachtig boek, met mooi opgebouwde spanning.